|
حرامزادگان را بشناسید |
|
منشاء عداوت فرزند ابو دلف ، ناصبى مشهور، با على علیه السلام از حرامزادگى او بوده است قطب الدین اشکورى در (محبوب القلوب )، على بن حسین مسعودى در (مروج الذهب )، عبدالله بن اسعد یمنى در(مرآة الجنان )، ابن خلّکان اربلى در (وفیات الا عیان )، و جمعى دیگر- همگى در نقل این حکایت به اندک اختلافى اتّفاق نموده اند، که عیسى بن ابى دلف گفت : برادرم دلف را از على بن ابى طالب (ع ) انحرافى در عقیدت و عداوتى در ضمیر بود؛ بلکه گاهگاه زبان جسارت دراز نموده به ذیل عصمت آن حضرت ، مطاعن و مثالب چند اسناد مى داد. روزى در مجلس نشسته بود، در اثناى صحبت یکى از حضّار گفت : در احادیث نبویّه وارد است که رسول الله (ص ) فرمود: (یا على لا یُحبِّک إ لّا مؤ من و لا یُبغضک إ لّا منافقٍ شَقیٍّ ولد زنیة اءوحیضة ). یعنى ، یا على ، ترا دوست ندارد مگر کسى که قلبش به نور ایمان منور باشد و نیز ترا دشمن ندارد مگر منافق که نطفه اش از زنا یا حیض باشد:. دلف گفت : این حدیث را نباید پایه و سندى استوار باشد. چه ، شما همگى پایه غیرت امیر را در حراست از حریم و حفظ ناموس مى دانید، که هیچ فردى را جراءت جسارت نسبت به حرم امیر نیست ، با این حال دل من مالامال از بغض على بن ابى طالب (ع ) است و در عین حال ، حلال زاده ام . ام عیسى گوید: در این گفتگو بودیم که ناگاه امیر وارد مجلس شد و گفت : صحبتهاى شما را شنیدم . در این احادیث هیچ جاى تاءمل و تردیدى نیست . سند حدیث و گفته رسول خدا صلى الله علیه و آله درست است . به خدا قسم این دلف ، هم ولد حیض است و هم ولد زنا. من پیش از انعقاد نطفه این پسر، مریض بودم و کسى را نداشتم . در منزل خواهرم بسترى بودم و خواهرم پرستارى مرا مى کرد. وى کنیزى داشت بسیار زیبا که جمالى آراسته داشت . چون من منزل را خلوت یافتم و شهوت بر من غلبه کرد، نتوانستم خود را حفظ کنم و او را به رختخواب کشیدم . کنیز هر چه گفت مانع دارم - یعنى حیض مى باشم - من اعتنایى نکردم و با او همبستر شدم . بعد از چندى آثار حمل در وى ظاهر شد، سپس خواهرم او را به من بخشید. اى اهل مجلس ، بدانید که این بچه ، هم ولد الزنا و هم نطفه حیض مى باشد! رنگ از چهره دلف پرید و صحت مضمون حدیث روشن گردید |
نظرات ()
آرشیو وبلاگ
صفحات وبلاگ
مطالب اخیر
موضوعات وبلاگ
لینکستان
نویسندگان همکار
امکانات جانبی